Włodzimierz Eborowicz
Inżynier chemik
- Urodzony
- 25 grudnia 1883, Tomaszów Mazowiecki
- Zmarł
- 6 lipca 1945, Łódź
- Zawód
- inżynier chemik
Włodzimierz Adam Eborowicz urodził się 25 grudnia 1883 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Ukończył Szkołę Realną w Warszawie, studiował na Politechnice Warszawskiej oraz w Wyższej Szkole Chemicznej w Miluzie. Był inżynierem chemikiem, przemysłowcem i działaczem społecznym. W 1906 roku współtworzył Narodowy Związek Robotniczy. Pracował między innymi w Hard nad Jeziorem Bodeńskim oraz w Iwanowie-Wozniesieńsku, Włodzimierzu i Kostromie. Podczas I wojny światowej działał w Polskim Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny, a po rewolucji październikowej współpracował z polskimi formacjami wojskowymi i był więziony przez władze sowieckie.
W okresie międzywojennym działał w województwie łódzkim i pracował w przemyśle włókienniczym. Był udziałowcem firmy „Kotonia” w Ozorkowie, członkiem zarządu łódzkiej spółki „Trykot” oraz dyrektorem fabryki w Ozorkowie. Pełnił funkcje w organizacjach społecznych, między innymi przewodniczył Zarządowi Okręgu Łódzkiego Ligi Morskiej i Kolonialnej. Publikował artykuły o przemyśle włókienniczym. W 1935 roku otrzymał Krzyż Niepodległości. Od marca do października 1944 roku był więziony w KL Mauthausen. Zmarł 6 lipca 1945 roku w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Włodzimierz Eborowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.