Witold Dzięcioł

Witold Dzięcioł (19 grudnia 1907 - 13 czerwca 1976) był polskim historykiem emigracyjnym i księdzem prałatem. Urodził się w Tomaszowie Mazowieckim, zmarł w Łodzi. W 1926 roku wstąpił do kieleckiego seminarium duchownego, a święcenia kapłańskie przyjął w 1931 roku. Pracował jako wikariusz i proboszcz parafii katedralnej w Kielcach. W maju 1942 roku Gestapo aresztowało go za pomoc osobie narodowości żydowskiej. Był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych Auschwitz, Matthausen-Gusen i Dachau. Wyzwolenia doczekał w Dachau 29 kwietnia 1945 roku.

Od lipca 1945 roku pełnił posługę duszpasterską wśród Polaków w Hohenfels i Ratyzbonie, gdzie został proboszczem i dziekanem polskiego duszpasterstwa. W 1950 roku wyjechał do Australii i został duszpasterzem Polaków w Australii Zachodniej. W latach 1953-1974 był rektorem Polskiej Misji Katolickiej w Australii, a w 1975 roku przeszedł na emeryturę. Współpracował z pismem „Teki Historyczne”. Opublikował między innymi książki o Aleksandrze Wielkim, Józefie Flawiuszu i początkach Polski. Został pochowany na cmentarzu w Smardzewicach.

Na podstawie artykułu „Witold Dzięcioł” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.