Mieczysław Bernstein-Redens

Mieczysław Bernstein-Redens, używający pseudonimów Bem, Miller i Romer, urodził się w Tomaszowie Mazowieckim. Od 1901 roku mieszkał z rodziną w Warszawie. W 1905 roku wydalono go z gimnazjum za udział w strajku szkolnym. Naukę kontynuował w Krakowie, gdzie ukończył gimnazjum, a następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej, a po rewolucji lutowej działał w komitetach żołnierskich.

W grudniu 1918 roku wrócił do Polski i wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, późniejszej KPP. Zajmował się działalnością związkową i partyjną, kierował Centralnym Wydziałem Zawodowym KPP, a od 1925 roku był członkiem jej Komitetu Centralnego. W 1929 roku został aresztowany i skazany na sześć lat więzienia. W 1932 roku wyjechał do ZSRR w ramach wymiany więźniów. Pracował w Czerwonej Międzynarodówce Związków Zawodowych, a od 1933 roku był sekretarzem odpowiedzialnym jej Biura Europejskiego. W 1937 roku został aresztowany przez NKWD, skazany na śmierć i stracony w Kommunarce pod Moskwą. Został zrehabilitowany w 1955 roku.

Na podstawie artykułu „Mieczysław Bernstein-Redens” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.