Leon Andrejew

Leon Andrejew (12 czerwca 1911 - 6 listopada 1980) był polskim lekarzem i działaczem społecznym. Urodził się i wychował w Tomaszowie Mazowieckim. Studiował medycynę w Wilnie na Uniwersytecie Stefana Batorego, a w 1936 roku uzyskał dyplom lekarza. Po rozpoczęciu praktyki w Brześciu nad Bugiem został w 1939 roku zmobilizowany jako lekarz wojskowy. Po kampanii wrześniowej trafił do niewoli niemieckiej, a po zwolnieniu pracował w szpitalu kolejowym.

W maju 1945 roku przybył z rodziną do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie zorganizował przychodnię Polskiego Czerwonego Krzyża i punkt sanitarny oraz współorganizował polską obsługę Szpitala Miejskiego nr 1. Kierował nim, a następnie został jego ordynatorem. Działał także w PCK i związkach zawodowych, założył miejscowy klub filatelistyczny. W 1949 roku został aresztowany i zesłany do łagru na Syberii. Do Gorzowa wrócił w 1956 roku, podejmując pracę w szpitalu i pracowni rentgenologicznej. W 1971 roku przeniósł się do Radomia, gdzie kierował szpitalem dziecięcym. Od 1978 roku mieszkał w Warszawie i pracował w przychodni radiologicznej. Zmarł w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Leon Andrejew” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.