Jan Legowicz

Jan Wawrzyniec Legowicz urodził się 9 sierpnia 1909 roku w Mościskach, a zmarł 27 października 1992 roku w Warszawie. Był polskim filozofem i historykiem filozofii, zajmującym się przede wszystkim filozofią średniowieczną, a także starożytną. Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie ukończył IV Liceum Klasyczne im. Jana Długosza. Studiował filozofię i pedagogikę na Uniwersytecie Katolickim we Fryburgu Szwajcarskim, uzyskując w 1937 roku doktorat.

Po II wojnie światowej pracował w szkolnictwie, najpierw w Chrzanowie, a następnie w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie w latach 1946-1948 kierował Liceum Pedagogicznym. W 1948 roku rozpoczął wykłady na Uniwersytecie Łódzkim, a od 1953 roku był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Pełnił tam m.in. funkcje dziekana Wydziału Filozofii, dyrektora Instytutu Filozofii i kierownika jednostki zajmującej się historią filozofii starożytnej i średniowiecznej. Prowadził badania nad średniowiecznymi rękopisami filozoficznymi, redagował czasopisma i publikował prace z historii filozofii. Przeszedł na emeryturę w 1979 roku, ale nadal prowadził zajęcia.

Na podstawie artykułu „Jan Legowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.