Ignacy Hirszfang

Ignacy Hirszfang, znany także jako Hirschfang i Hirszfinkel, był polskim malarzem i rysownikiem pochodzenia żydowskiego. Urodził się w 1895 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Od 1912 roku studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach Jacka Malczewskiego, Wojciecha Weissa i Teodora Axentowicza. W 1914 przerwał naukę i walczył w I wojnie światowej. Wrócił na uczelnię w 1918 roku, a studia ukończył rok później. Zadebiutował w 1913 roku na wystawie krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Po studiach odbył podróż artystyczną na południe Francji, a następnie zamieszkał w Łodzi. Wystawiał między innymi w Łodzi, Krakowie i Paryżu, a także na Międzynarodowej Wystawie „Młodej Sztuki” w 1923 roku. Należał do Stowarzyszenia Artystów i Miłośników Sztuk Plastycznych „Start”. Tworzył akwarele i pastele, rysował tuszem i sangwiną, sporadycznie malował farbami olejnymi. Przedstawiał martwe natury, portrety i pejzaże, w tym widoki Łodzi, Kazimierza Dolnego i okolic oraz Gdańska. Podczas II wojny światowej przebywał w łódzkim getcie. Zginął w 1943 roku w Auschwitz-Birkenau.

Na podstawie artykułu „Ignacy Hirszfang” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.