Eufemiusz Herman

Eufemiusz Józef Herman, polski lekarz neurolog, urodził się 29 września 1892 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1918 roku uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich. Służył w Wojsku Polskim i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1922 roku pracował w Szpitalu na Czystem w Warszawie, a w 1932 roku objął tam stanowisko ordynatora Oddziału Neurologii.

Podczas okupacji przebywał w getcie warszawskim, gdzie pomagał chorym i uczył w szkole dla pielęgniarek. Po wojnie utworzył Katedrę i Klinikę Chorób Nerwowych Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Łódzkiego. Był współtwórcą Polskiego Towarzystwa Neurologicznego i jego prezesem, a w latach 1969-1972 wiceprzewodniczącym Światowej Federacji Neurologii. Opublikował prace naukowe, podręczniki i książki o historii polskiej neurologii, w tym „Neurologów polskich” i „Historię neurologii polskiej”. Na emeryturę przeszedł w 1963 roku. Zmarł 8 maja 1985 roku w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Eufemiusz Herman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.